Rozwiązania są znane – tylko politycznie niewygodne. Oto co należy zrobić:
Stabilne i wyższe finansowanie ochrony zdrowia – powiązane z realnymi kosztami leczenia, a nie z kreatywną księgowością.
Reforma NFZ – przekształcenie z instytucji limitującej na instytucję kontraktującą realne potrzeby zdrowotne.
Ograniczenie biurokracji – mniej sprawozdań, a więcej zaufania do profesjonalistów.
Racjonalne zamówienia publiczne – w zdrowiu liczy się jakość i efekt zdrowotny, a nie tylko cena.
Długofalowa strategia zdrowotna – planowanie na lata, a nie działania do kolejnych wyborów.
Prawo zamówień publicznych miało chronić finanse, ale w ochronie zdrowia coraz częściej staje się barierą między lekarzem a pacjentem. Zdrowie nie czeka na termin składania ofert, a PZP nie zna pojęcia „pilności medycznej”. Dlaczego przepisy stworzone dla betonu i asfaltu próbują regulować życie i śmierć?
W zdrowym państwie prawo jest jak infrastruktura – ma działać, a nie robić wrażenia. U nas jest odwrotnie. Proces legislacyjny przypomina spektakl, w którym eksperci są zbędnym dodatkiem, a ustawy powstają w emocjach jak odpowiedź na ankietę na Twitterze. Oto diagnoza polskiej choroby legislacyjnej.
„Wszystko drogie!” – to zdanie słychać wszędzie. A jednak parkingi w galeriach pękają w szwach. Czy narzekanie na ceny stało się naszą nową tożsamością? Felieton o tym, jak zgubiliśmy proporcje.
Polska scena polityczna przypomina ring, gdzie wygrywa ten, kto głośniej krzyczy. Zamiast idei mamy festiwal złośliwości, a dialog zastąpiły memy. To zapaść kultury politycznej, która odstrasza mądrych ludzi i zamienia państwo w żenujący kabaret. O tym, dlaczego przestaliśmy ze sobą rozmawiać.
Politycy mówią o rekordowym PKB, a Ty wracasz z zakupów z myślą: „znowu drożej”. To paradoks naszych czasów. Dlaczego wzrost gospodarczy a portfele Polaków to dwie różne historie? Sprawdź felieton o tym, jak statystyka rozmija się z rzeczywistością przy sklepowej kasie.
Coraz częściej w polskich miastach cisza na podwórkach jest głośniejsza niż śmiech dzieci. To nie znak, że Polacy nie chcą rodzin – to znak, że boją się je zakładać. O kredytach, niepewności i braku wsparcia, które napędzają problem demograficzny Polski, i o tym, jak małymi krokami można to zmienić.
