Polska polityka bardzo chętnie mówi o reformach, ale tylko pod warunkiem, że nikt na nich nie straci, a sondaże nie drgną nawet o pół punktu. Rządzący pilnują, by nie ponieść politycznego kosztu, a opozycja ogranicza się do krytyki, ukrywając rachunek własnych propozycji. W efekcie państwo odkłada decyzje na kolejne „nie teraz”, które w praktyce oznacza „nigdy”.
W 2026 roku budżet na zdrowie przekroczył ćwierć biliona złotych. Jednocześnie szpitale toną w długach, licytują się o lekarzy, a kolejki do specjalistów rosną. Prawdziwa reforma wymaga odwagi, której zabrakło kolejnym ekipom politycznym.
Polska polityka ma plan na następny sondaż, ale nie ma planu na następne pokolenie. Przyszłością uzasadniamy miliardowe wydatki na armię, atom czy AI, ale nikt nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, jak ma wyglądać nasze państwo za dwadzieścia lat.
Współczesna polityka rzadko pyta fachowców o to, co należy zrobić. Znacznie częściej szuka u nich uzasadnienia dla z góry podjętych decyzji. Zobacz, jak wiedza stała się usługą wizerunkową i dlaczego prawda przegrywa z marketingiem.
Od 1 stycznia 2027 roku płaca minimalna ma ponownie wzrosnąć. Jednak problem małych firm nie kończy się na pensji pracownika. Przeczytaj o efekcie kaskadowym nowych przepisów i skumulowanych obciążeniach dla przedsiębiorców.
Polska cierpi na kryzys wiarygodności w polityce. Przeczytaj nowy felieton Grzegorza Bebłowskiego o zaufaniu do państwa, teatrze politycznym i braku autorytetów.
Czy politycy powinni oceniać skutki swoich działań? Felieton o tym, jak ewaluacja polityki publicznej może uczynić ją mądrzejszą i bardziej odpowiedzialną.
Czy wybory prezydenckie to jeszcze święto demokracji, czy już tylko polityczne show? Zamiast programów – frazesy, zamiast debaty – memy i wycinki z prywatnych rozmów. Grzegorz Bebłowski o tym, jak polityka straciła treść, a wyborcy zostali widzami teatru absurdu.
W świecie, gdzie selfie z laptopem ma większy zasięg niż pot na budowie, pytamy: kto dziś naprawdę pracuje? Robotnik, freelancer, a może influencer? Grzegorz Bebłowski rozkłada ten temat na czynniki pierwsze – z ironią, trafnie i bez filtra.
Polityka coraz częściej przypomina grę pozorów, pełną nierealnych obietnic i medialnych iluzji. Czy da się ją jeszcze traktować poważnie?
